Do szeregu lateksów syntetycznych znalazly zastosowanie takie same metody technologiczne

Do szeregu lateksów syntetycznych znalazły zastosowanie takie same metody technologiczne związane z przerobem lateksu, jakie są stosowane do lateksu naturalnego; dotyczy to: sporządzania wyrobów formowych, piankowych, formowania przez . wytłaczanie, pokrywanie materiałów warstwą kauczuku przez natryskiwanie, powlekanie, maczanie, elektroosadzanie, impregnowanie i żelowanie. Możliwości zastosowania do lateksów syntetycznych metod stosowanych do przeróbki lateksu naturalnego zależą od ich zdolności tworzenia ciągliwych, spoistych i elastycznych żelów oraz błon. Chemiczne i fizyczne własności błon utworzonych z lateksów syntetycznych są w przybliżeniu identyczne z własnościami błon otrzymanych przez walcowanie czystej mieszanki bez napełniacza sporządzanej z tego samego polimeru. Barwniki aktywne powodujące zwiększenie wytrzymałości błon otrzymywanych z lateksu Hevei nie nadają się do lateksów syntetycznych z wyjątkiem specjalnych wypadków. Continue reading „Do szeregu lateksów syntetycznych znalazly zastosowanie takie same metody technologiczne”

Lateksy syntetyczne typu GR-S

Zastosowanie odpowiednich typów polimerów do sporządzania lateksów syntetycznych pozwoli otrzymywać lateksy o specjalnych własnościach, jak np. lateksy odporne na działanie rozpuszczalników, lateksy odporne na starzenie, lateksy niepalne itp. Lateksy syntetyczne typu GR-S. Dotychczas produkowano trzy typy lateksu GR-S: Lateks GR-S typ I. Jest to ten sam lateks, z którego otrzymuje się przez koagulację i wysuszenie kauczuk syntetyczny GR-S; stosunek butadienu do styrenu jest taki sam jak w kauczuku GR-S. Continue reading „Lateksy syntetyczne typu GR-S”

Stawki godzinowe poszczególnych grup zaszeregowania

Stawki godzinowe poszczególnych grup zaszeregowania oraz współczynniki kwalifikacyjne dla każdej grupy w porównaniu z grupą pierwszą. Operatorzy obsługujący maszyny budowlane zaszeregowani są zależnie od indywidualnych kwalifikacji do pięciu grup: IV, V, VI, VII i VIII. Do grupy IV zaliczeni są operatorzy obsługujący proste urządzenia mechaniczne o napędzie elektrycznym, jak: dźwigarki, transportery (przenośniki), kruszarki, mieszarki do zapraw, mniejsze sprężarki, terenowe obrabiarki do drzewa itp. Dla operatorów i ślusarzy ustalona jest stawka w grupie (kategorii) 1 Zjl. dzień roboczy – przy płacy akordowej – 6 rb. Continue reading „Stawki godzinowe poszczególnych grup zaszeregowania”

Stawki wyzszych grup (kategorii)

Stawki wyższych grup (kategorii) otrzymuje się mnożąc stawki 1 grupy przez współczynniki taryfowe, wskazujące ile razy stawka tej czy innej grupy jest wyższa od stawki taryfowej grupy 1. W zależności od miejsca wykonywania budowy ustalony jest szereg terytorialnych współczynników poprawkowych. Do grupy V – operatorzy obsługujący betoniarki o napędzie elektrycznym, większe urządzenia mechaniczne o napędzie elektrycznym (prócz ciężkiego sprzętu), mniejsze dźwigi suwnicowe itp. Do grupy VI – maszyniści maszyn budowlanych typowych, wymagających obsługi ze znajomością konstrukcji motorów spalinowych, jak sprężarki, betoniarki, łamacze, transportery, windy, wyciągi oraz maszyniści przy większych, urządzeniach mechanicznych o napędzie spalinowym (prócz ciężkiego sprzętu). Do grupy VII – maszyniści mechanicy na ciężkim sprzęcie budowlanym, jak: koparki, spychacze itp. Continue reading „Stawki wyzszych grup (kategorii)”

Dyzurni slusarze, zatrudnieni przy remoncie biezacym maszyn budowlanych

Dyżurni ślusarze, zatrudnieni przy remoncie bieżącym maszyn budowlanych, otrzymują premię za zupełny brak przerw w robocie w ciągu miesiąca z powodu niesprawności obsługiwanych przez nich maszyn. 1) Przy płacy opartej na systemie dniówkowym (według zużytego czasu) robotnik, niezależnie od ilości wykonanych robót, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednie do jego grupy. Opłatę według systemu dniówkowego dopuszcza się jako wyjątek tylko w odniesieniu do robót nie nadających się do normowania w jednostkach produkcyjnych (na przykład robota ślusarza dyżurnego, zatrudnionego przy remoncie bieżącym maszyn budowlanych). Prócz tego według stawek dniówkowych opłacane są przerwy (postoje) nie zawinione przez robotników. Zabrania się wprowadzać płacę godzinową dla robotników zatrudnionych przy mechanizmach, które przy każdym sposobie organizacja i wykonania robót powinny być wykorzystywane w pełnej swej wydajności, na przykład ,przy koparkach, żurawiach parowych i gąsienicowych, maszynach drogowych, parowozach, lokomotywach spalinowych, traktorach, samochodach itp. Continue reading „Dyzurni slusarze, zatrudnieni przy remoncie biezacym maszyn budowlanych”

Przed rozpoczeciem robót wystawia sie brygadzie zlecenie (zadanie produkcyjne)

Przed rozpoczęciem robót wystawia się brygadzie zlecenie (zadanie produkcyjne). W zleceniu opisuje się w skrócie zadanie, wyznacza się terminy rozpoczęcia i ukończenia roboty, ilość roboty, normę czasu na jednostkę roboty i na całą robotę, wycenę jednostki i sumę zapłaty zarobkowej za całą robotę zleconą brygadzie. Przed rozpoczęciem roboty należy zaznajomić brygadę z przewidywanym zakresem robót, porządkiem i terminem ich wykonania w tym celu, laby każdy robotnik poznał swoje zadanie i aby brygada mogła rozważyć jak najlepiej ten plan wykonać. Po ukończeniu roboty dokonuje się zamknięcia zlecenia, tj. wprowadza się do niego dane dotyczące ilości robót wykonanych praktycznie i należnej z tytułu zlecenia zapłaty. Continue reading „Przed rozpoczeciem robót wystawia sie brygadzie zlecenie (zadanie produkcyjne)”

Wydajnosc studni wierconej

Zastosowanie właściwego filtru pozostawia się fachowcom studniarskim, którzy biorą na siebie odpowiedzialność za sprawność studni, tj. jej odpowiednią wydajność na dobę. c. Wydajność studni wierconej Wydajność studni wierconej, niezależnie od zawartości wody w warstwie wodonośnej, zależy również od średnicy filtru i jego długości. Ponieważ przepływu wody przez filtr nie można dokładnie obliczyć, dlatego praktycznie przyjmowana jest do obliczenia zależność między przepływem wody przez 1 m długości filtru siatkowego od ,jego średnicy oraz długości, a także od średnicy rur studziennych cembrowych. Continue reading „Wydajnosc studni wierconej”

Stosowanie pluczki ilowej

Stosowanie płuczki iłowej, tj. przetłaczania iłu (gliny) rozrobionego w wodzie, powstrzymuje obsypywanie się ścian otworu w zwięzłych gruntach, co umożliwia głębsze osadzenie rur o większych średnicach, a więc otwór można wywiercić posługując się mniejszą liczbą pomocniczych kolumn rurowych. Wiercenie płuczkowe wymaga większego zużycia siły ludzkiej lub energii mechanicznej niż wiercenie suche; drugą ujemną cechą wiercenia płuczkowego jest możliwość osunięcia się gruntu i zaklinowania narzędzi wiertniczych podczas wiercenia w luźnych pokładach oraz w czasie przerwy w robocie; ponadto pobieranie próbek gruntu jest bardziej utrudnione. f. Rury, narzędzia i sprzęt wiertniczy Charakterystyka techniczna rur wiertniczych o średnicach od 3 (76 mm) do 22 (559 mm) podana jest w normie PN-53jB-04700 oraz normie rur stalowych bez szwu. Continue reading „Stosowanie pluczki ilowej”

Polaczenie rur wykonuje sie za pomoca gwintów

Połączenie rur wykonuje się za pomocą gwintów, zwykle Nr 1, które ułatwiają opuszczanie filtru do zarurowanej studni oraz jego uszczelnianie. Aby było można przeprowadzić. sprawnie wiercenia oraz wciskać rury, których kielichy mają średnicę o 2 -+- 3 mm większą niż rury, dolny koniec każdej kolumny rur jest odpowiednio rozwalcowany albo zaopatrzony w obsadzony na nim stalowy but . Do najpospolitszych narzędzi stosowanych przy wierceniach należy świder, zwany także łyżką . Świder łyżkowy ma kształt rury długości około 1 m, z szeroką szczeliną wzdłuż całej długości. Continue reading „Polaczenie rur wykonuje sie za pomoca gwintów”

W wyjatkowych przypadkach Ministerstwo Odbudowy moze zezwolic na odchylenie od standardów okreslonych w niniejszej instrukcji

W wyjątkowych przypadkach Ministerstwo Odbudowy może zezwolić na odchylenie od standardów określonych w niniejszej instrukcji. Jak z tekstu instrukcji wynika, przedmiotem normowania jest w zasadzie tylko globalna powierzchnia użytkowa w pięciu dopuszczalnych kategoriach wielkości mieszkań oraz w pewnym stopniu struktura mieszkaniowa przez ograniczenie ilości mieszkań poza kategorią III do maksymalnej ilości 2/5 ogólnej liczby budowanych mieszkań. Poza tym instrukcja ustala dla każdej kategorii mieszkania minimalną wielkość powierzchni mieszkalnej (tzw. pokojów), zapobiegając w ten sposób przeznaczeniu w projekcie mieszkania nadmiernej części globalnej powierzchni użytkowej mieszkania na cele pomocnicze. Dopuszcza ona natomiast zwiększenie powierzchni mieszkalnej ponad rozmiary minimalne, jeżeli dzięki inwencji projektującego uda się zmniejszyć odsetek powierzchni pomocniczej i tym kosztem powiększyć pokoje mieszkalne. Continue reading „W wyjatkowych przypadkach Ministerstwo Odbudowy moze zezwolic na odchylenie od standardów okreslonych w niniejszej instrukcji”